Start

© All rights reserved to Marks Kraam

Mark’s Kraam > Design info > Aardewerk > Pagina 2

Bij Goedewaagen zijn ze begonnen met het draaien van pijpekoppen. Maar alras kwamen ze er achter dat wanneer je een grote pijpekop draait en je plakt er een stukje klei aan dat je dan een kopje hebt. En wanneer je een hele platte pijpekop maakt heb je een schoteltje of een bord. Dus namen ze die ook in productie. Goedewaagen maakte in de begin 20-er jaren mooie vazen, onder andere na de overname van de distel, maar in de jaren 50 kwamen ze niet veel verder dan het draaien van ronde potjes. Succesvol in de vijftiger jaren was de Fiesta serie ontworpen door Zweitse Landsheer/ de Boer, maar ook zijn er nog oude mallen uit de jaren 20 van van Breukelen gebruikt. Bij Goedewaagen worden verschillende ontwerpen uit verschillende serviezen en tijden door elkaar gebruikt, het decor is de gemeenschappelijke noemer. Fiesta kent zes pasteltinten dof van buiten glanzend van binnen, men hield in die tijd van die tegenstellingen, hard zacht, warm koud, met daarbij een zwart accent.

Hannie Mein is geboren in Utrecht. Na haar opleiding aan de rietveld academie bleef ze tot 1967 werken in amsterdam waarna ze vertrok naar een gehucht in Friesland, Vinkega.

Waarom Vinkega of all places, ik weet het niet.

Het was wel een tijd waarin de wat alternatieve garde naar het platteland trok, de Moeder Aarde beweging, het bewust leven, een afkeer van het kapitalisme en het consumentisme, het Taoisme, hoe ver zijn we daar nu van af gedwaald, of daar bij Hannie Mein ook sprake van was, ik weet het niet.

Kenmerkend voor het werk van Hannie Mein zijn drie woorden, jaren 70, vrouwelijk, natuur.

Jaren 70: de vormen van haar aardewerk hebben een hoog eind jaren 60 begin jaren 70 gehalte, Verner Panton in aardewerk. Cilinders met grote ovale gaten, paddestoelen, poppetjes. Het paste helemaal in die tijd van spoorbielzen, bruine muren, lantaarnplantjes aan het plafond, ruwe touwen,

Hannie Mein, 1933-1993





Goedewaagen





Mooi is het in 1960 ontworpen servies athene, lastig te vinden, zie de verkoopafdeling. Het is lindengroen en roomwit in allerlei variaties, bijvoorbeeld voor de helft groen en de andere helft wit, maar ook zijn er theepotten met alleen een groen dekseltje.
Na goedewaagen is Landsheer onder andere directeur geweest van Cor Unum, ook aardewerk, in Den Bosch. Tegenwoordig, in 2008 wordt hij 80, richt hij zich helemaal op het schilderen, een tentoonstelling is in 2008 te zien in het Kruithuis.
Je had van alles van Fiesta, ontbijt en diner servies, allerhande kopjes, gebakschotels en pinda stelletjes, noem maar op.Het was omdat het het niet gedecoreerd moest worden goedkoper te vervaardigen. Mensen konden er net als bij de pasteltinten van Regout / Sphinx ook voor sparen bijvoorbeeld met punten van Goudboon koffie of Driemolen pap.
Het heeft hoge productie aantallen gehaald maar omdat Gouda aardewerk niet het beste aardewerk is is er niet veel van over.
Het is niet super gezocht, dus de prijzen zijn redelijk, 7,50 euro voor een kopje, een beetje afhankelijk welke, 15 euro voor een pinda stelletje, dat soort gematigde prijzen. Beroemd is het peper zout en mosterd stelletje, typerend niervormig van boven, waarde ongeveer 35 euro.



donkerbruine deurposten, ruwstenen muren.

Vrouwelijk: de ronde vormen, de zachte kleuren, de totale afwezigheid van scherpte en hoekigheid , ze moet een zacht en bescheiden mens geweest zijn.

Natuur: het werk van Hannie Mein is vaak gedecoreerd met bloemen, ontkiemende bonen, de kleuren doen ook natuurlijk aan.

Het werk van Hannie Mein is zeer kenmerkend. Je hoeft er nooit onderop te kijken van wie het is. Maar als je onderop kijkt dan zie je vaak HM, soms Hannie Mein, misschien dan zelf gemaakt want ze had natuurlijk mensen in dienst, en soms, bij haar vroegere werk, Con Amore, met liefde. Maar ook dat "met liefde" had ze net als haar naam er niet onder hoeven te zetten, de liefde en zorgvuldigheid druipt van haar werk af, een heel leven lang.

Net als bij ravelli zijn de gewone dingetjes niet veel waard, ze heeft met haar atelier veel gemaakt,de bijzondere uniekere wel, en dan geldt des te groter en karaktervoller des te meer.Mocht er weer een terug naar de natuur stroming komen dan zal haar werk snel in waarde stijgen.

Het uit Boch freres en Villeroy ontstane Villeroy en Boch, Luxemburg/Belgisch, kwam in 1967 met een spectaculair servies op de markt, Acapulco. Zeker voor dit normaal nogal traditionele bedrijf bijzonder.

Het decor is ontworpen door wederom een mevrouw, de vorm van een servies lijkt een mannenzaak, het decor, de schmink, een vrouwenzaak, Christine Reuter. Ze liet zich inspireren door een reis door Mexico, Acapulco is een stad aan de Mexicaanse westkust. De vormen doen denken aan aztekenvormen, de kleuren, oranje, blauw, geel, waren zeer typerend voor de flower power tijd, if you go to san Francisco, volkswagen kevers met bloemen beplakt, Woodstock, Acapulco sluit er naadloos bij aan.

Ondanks dat het decor zeer typerend is voor een tijd, grens sixties seventies, heeft Villeroy en Boch toch het decor 40 jaar gebruikt, op verschillende vormen, het strakke hoekige Milano, het wat rondere Roma en het trendy new wave.

Villeroy en Boch: Acapulco






Ik houd van tijdtyperend design, het is per definitie baanbrekend geweest, niets in vormgeving is zo saai als tijdloos design. Acapulco heeft dus helemaal mijn zegen.

Wat het gerespecteerde Villeroy en Boch vast niet wist is dat in de jaren 60 Acapulco “slang”, straattaal, was voor goede wiet. Of mevrouw Reuter dat ook niet wist, ik waag het te betwijfelen.

Ze moet toch ergens haar inspiratie vandaan gehaald hebben.

Villeroy en Boch is volgens mij net failliet gegaan, slachtoffer van de kredietcrisis, ook voor deze westerse aardewerkfabriek is uiteindelijk het doek gevallen, 40 jaar na de val van de Nederlands aardewerk industrie, al met al toch nog heel knap.

Ravelli klinkt Italiaans, maar zijn voornaam, Jaap, verraadt zijn ware afkomst, gewoon Hollands, Leidenaar. Vanaf de jaren 50 maakt hij heel zorgvuldig vormgegeven aardewerk vaak ook met een knipoog, een stijlvol grapje, het is een kernwoord voor het aardewerk van Ravelli, stijlvol, grappig gedistingeerd gecombineerd met groot vakmanschap. Het maakt het aardewerk erg aantrekkelijk als verzamelobject, gelukkig voor de verzamelaars heeft hij met zijn atelier een enorme productie gemaakt, meer dan 1.000.000, vlijt kan hem ook al niet ontzegd worden. Het aardewerk is doorgaans ongeglazuurd donkerbruin met geglazuurde partijen gebroken wit. Soms heeft het kleur, rood, het zogenaamde ossenrood, sangre de boeuf, paars, oranje, maar doorgaans sober van kleur en gedistingeerd van vorm.
Geliefd en dus gezocht zijn de grappige dieren figuurtjes en de met koper versierde neger maskers. Ook heeft hij een 15-tal verschillende tegeltjes gemaakt.

Ravelli






En daarnaast natuurlijk honderden verschillende vaasjes. Er zijn unica’s. Gezegd wordt dat ravelli niet al te trouw was en hij soms wel eens een unica cadeau gaf. Dus als u van een oud vrouwtje met glinsterende ogen een heel bijzonder figuurtje krijgt.....
Op de foto een kaasplankje met koeienkop, waarde 200, een bierpul van de drie hoefijzers, waarde 40, en een vaasje, waarde 10 euro. De dieren figuurtjes zijn tussen de 125 en 225 euro, mits gaaf.Het werk van Ravelli is altijd gemerkt met Ravelli en een cijfer.


Pagina 1  2  3  4